W miniony weekend (17–19.04) w naszej siedzibie odbył się ogólnopolski zjazd Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego. Tematem przewodnim była Nigeria, a dokładniej doświadczenie Dominiki Szwabowicz (wolontariuszki z wrocławskiego odddziału), która miała okazję posługiwać w Don Bosco House w Lagos.

Piątkowy wieczór spędziliśmy na adoracji Najświętszego Sakramentu z wykorzystaniem rozważań Jestem Słowem oraz na integracji, podczas której mieliśmy szansę lepiej się poznać.

Sobotę rozpoczęliśmy Mszą Świętą, a cały dzień poświęcony był tematyce misyjnej. Podczas prezentacji Dominika podzieliła się z nami swoim świadectwem pracy w Nigerii. Mogliśmy lepiej poznać zarówno ten kraj, jak i placówkę w Lagos, która jest miejscem, gdzie wielu chłopaków, dotąd mieszkających na ulicy, ma szansę otrzymać pomoc oraz odnaleźć swój dom.

Następnie wzięliśmy udział w grze, w której każda z utworzonych grup wcielała się w konkretne nigeryjskie plemię. Naszym zadaniem było wybranie jednego przedstawiciela spośród wszystkich plemion, który stanie się reprezentantem całej Nigerii na arenie afrykańskiej. Okazało się to niemałym wyzwaniem, zważywszy na fakt, że każde z plemion różni się językiem, historią, umiejętnościami czy religią. Pozwoliło nam to lepiej zrozumieć problemy, z jakimi współcześnie mierzy się ten kraj.

Zwieńczeniem dnia był grill w salezjańskim ogródku. Jedzenie, muzyka, tańce, wizyta i krótka scenka młodzieży z SPE, dobra pogoda oraz wspólnie odśpiewany Apel Jasnogórski - wszystko to złożyło się na niesamowitą atmosferę, która z pewnością uczyniła ten wieczór wyjątkowym.

W niedzielę, po Mszy Świętej, kiedy w powietrzu unosiła się już atmosfera pożegnań, wzięliśmy udział w warsztacie sztuki prezentacji. Dowiedzieliśmy się, co w przemówieniach odgrywa kluczową rolę, jak budować ich strukturę oraz poznaliśmy techniki radzenia sobie ze stresem. Były to cenne wskazówki, ponieważ jako wolontariusze często zdarza nam się dawać świadectwa, promować akcje, czy w jakikolwiek inny sposób przemawiać publicznie, a dzięki tym zajęciom żadna z tych aktywności nie będzie już spędzać snu z naszych powiek ;)

Dziękujemy wszystkim za tak liczny udział i zapraszamy za rok!

1 kwietnia nasze wolontariuszki Paulina i Karolina Rutkowskie miały okazję podzielić się swoim doświadczeniem misji w Boliwii.

W trakcie rekolekcji, w Zespole Szkół Zawodowych nr 2, opowiadały o pracy z dziećmi w Domu Dziecka w Tupizie.

W dniach 17-19 kwietnia w Poznaniu odbędzie się Ogólnopolski Zjazd Wolontariuszy Salezjańskiego Wolontariatu Misyjnego, którego tematem przewodnim będzie Nigeria. Serdecznie zapraszamy wolontariuszy już działających, jak i tych wszystkich, którzy chcieliby zaangażować się w dzieło misyjne czy też lepiej nas poznać. Poniżej umieszczamy plan oraz link do zapisów.

Czekamy na Was!

W ramach naszego ostatniego spotkania włączyliśmy się w akcję tworzenia palm. Poza możliwością spełnienia się artystycznie był to też czas integracji ze wspólnotami obecnymi w parafii pw. św. Jana Bosko.

Cały dochód ze sprzedaży palm zostanie przeznaczony na wsparcie Oratorium, działające przy naszym kościele.

W ostatnim czasie udało nam się sfinalizować projekt wsparcia Salezjańskiej Zawodowej Szkoły Stolarskiej w Kazembe (Don Bosco Carpentry School Kazembe). Dzięki pozyskanym środkom zakupione zostały cztery noże do przemysłowej strugarki drewna. Wymiana wysłużonego kompletu na nowy umożliwiła uczniom szkoły kontynuowanie praktycznej nauki zawodu na wspomnianej maszynie.

Poniżej zamieszczamy podziękowania od ks. Jacka Garusa, który kieruje placówką w Kazembe, oraz uczniów klasy stolarskiej.

Ogromnie dziękujemy za wszystkie wpłaty jak i modlitwę! To dzięki Wam - Darczyńcom, udało się ukończyć ten projekt.

18 marca nasze przy parafialne Małe Oratorium opanowała boliwijsko-peruwiańska energia. Nasze wolontariuszki - Ela i Marlena opowiedziały o swoich doświadczeniach z krajów Ameryki Południowej.

Następnie dzieciaki mogły stworzyć swoje własne puchate alpaki i kolorowe pióropusze, które posłużyły w dalszej części zajęć - tańcach poprowadzonych przez Janka. Po tanecznej przerwie Marcin zaprezentował instrumenty pochodzące z różnych stron świata.

Po prezentacjach, warsztatach i zabawie przyszedł czas na podwieczorek. Słodki zapach Arroz con leche (ryż na mleku) wypełnił całą kuchnię i każdy chętny miał ochotę spróbować tego przysmaku. Spotkanie zakończyliśmy wspólną modlitwą do ks. Bosko.

Dziękujemy Małemu Oratorium za zaproszenie nas i ogromne zaangażowanie, w każdą z zaproponowanych przez nas aktywności. Do zobaczenia!

Witajcie w kuchni, moim "ulubionym" miejscu w Casa Don Bosco

No dobrze, mówiąc szczerze, to kuchnia nie do końca jest moim ulubionym miejscem, ale jeśli ktoś szuka mnie w Casie, niech lepiej najpierw sprawdzi w kuchni.

Jednym z pierwszych zadań, który postawił przede mną ksiądz Piotr, było zaopiekowanie się kuchnią, która z perspektywy czasu okazała się moim osobistym polem minowym. Zanim jednak opowiem, co robię w kuchni, muszę wspomnieć o sposobach pozyskiwania jedzenia przez nasz dom. Po pierwsze raz w tygodniu robimy zakupy na targu. Tam kupujemy głównie warzywa, jajka i przyprawy. Dodatkowo co 2-3 tygodnie dostajemy subwencje jedzenia od dzielnicy Brena, w której mieści się nasz dom. Są to w przeważającej mierze: ryż, makaron, cukier czy rośliny strączkowe. Jednak lista produktów, które otrzymujemy, nigdy nie jest ustalona jasno z góry i zawsze stanowi dla nas swego rodzaju niespodziankę. Prawdziwą jednak niewiadomą są donacje, a zatem produkty uszkodzone lub z krótkimi datami przydatności, które odbieramy 5 razy w tygodniu z hipermarketów. I tak jednego dnia możemy otrzymać 400 parówek, a drugiego 400 mini bułek. Jednego dnia donacja może liczyć 15 skrzynek a innego tylko 4. Te 3 różne sposoby pozyskiwania jedzenia, wymagają od nas bardzo dobrej koordynacji i elastyczności menu, ale są równocześnie dla domu ogromnym odciążeniem finansowym.

Jeśli ktoś zatem będzie szukać mnie rano, to pewnie będę w kuchni, aby pomóc w przygotowaniu śniadania lub aby zweryfikować, które produkty powinniśmy wykorzystać danego dnia. W ciągu dnia mogę szykować drugie śniadanie, podwieczorek, lub pomagać chłopakom podczas sprzątania kuchni i spiżarni. Wieczorami natomiast zapewne będę dopingować chłopaków podczas przygotowania kolacji, a następnie segregować produkty, które otrzymaliśmy w ramach donacji. Dodatkowo raz w tygodniu, wraz z kucharką, będę szykować menu i listę zakupów, aby następnego dnia pójść z chłopakami na targ.

Mówiąc o kuchni, nie można jednak zapominać o ogromnej roli chłopaków w jej funkcjonowaniu. Chłopacy regularnie pomagają kucharce w przygotowaniu posiłków, a dodatkowo są odpowiedzialni za przygotowanie kolacji oraz wszystkich posiłków w niedzielę. Oczywiście nie zawsze, wszystko funkcjonuje idealnie, opóźnienia godziny kolacji lub nieposolony ryż nikogo już chyba tutaj nie dziwią. Z drugiej strony kuchnia uczy chłopaków współpracy i odpowiedzialności. Gdy za kolację odpowiedzialny jest chłopak z mniejszym doświadczeniem, zawsze znajdzie się ktoś inny chętny mu pomóc.

Cichym bohaterem kuchni jest jednak John, jeden z chłopaków, który uczy się, aby zostać kucharzem. To on w styczniu podczas miesięcznego urlopu kucharki, przejął stery nad kuchnią i ją zrewolucjonizował. Zaprowadził ład i porządek, a do tego sprawił, że chłopcy polubili część potraw, na które do tej pory tylko patrzyli z ukosa. Odkąd John zaopiekował się kuchnią, wiele problemów, z którymi sama nie potrafiłam sobie poradzić, zostało rozwiązanych.

Po prawie 3 miesiącach pomocy w kuchni mogę śmiało powiedzieć, że nie jest to moje wymarzone miejsce, ale mimo wielu trudności i nieustannie popełnianych przeze mnie błędów, widzę ogromny sens zadania, które przedstawił przede mną ksiądz. Zdaje sobie sprawę, że właściwe odżywianie chłopaków, jest podstawą ich dobrego rozwoju, a dobre zarządzanie produktami, pozwala nam zaoszczędzić środki na inne potrzeby chłopaków, jak na przykład korepetycje z matematyki czy lekcje tańców regionalnych. ~Kasia Parzych

Nasza wolontariuszka Kasia od prawie trzech miesięcy przebywa w Limie, gdzie mieści się salezjański ośrodek dla chłopców ulicy. W minioną środę, w ramach naszego spotkania połączyliśmy się z nią, aby opowiedziała nam więcej o swoich zadaniach, spostrzeżeniach, relacjach z chłopakami oraz trudnościach z którymi codziennie mierzy się placówka oraz jej wychowankowie.

Kasiu - dziękujemy za ten inspirujący czas i pamiętamy w modlitwie.

Nos vemos pronto!

Z okazji przypadającego w bieżącym roku Jubileuszu 100-lecia Salezjanów w Poznaniu, gościliśmy w naszym wolontariacie misyjnym, ekipę redaktorów z TV Trwam (zaproszonych przez naszego ks. Dyrektora Adama Piaskowskiego i opiekuna SWM zarazem). Był to reportaż do programu "Nasza Parafia", a dla każdego wolontariusza, nowe doświadczenie, pełne emocji i obycia z operatorami kamery.

Po nagraniach, przy herbacie i ciastku, mogliśmy też wspólnie porozmawiać na temat pracy i działań Telewizji Trwam służących promowaniu dobra, które w codziennym zabieganiu, i powszechnie obecnemu hejtowi, czasem tak trudno dostrzec. Dzieliliśmy się naszym doświadczeniem trwania w wolontariacie i przyjaźniach, jakie dzięki temu dziełu stają się umocnieniem dla nas samych.

Dla wszystkich było to ciekawe doświadczenie, za co Ekipie TV Trwam, jak i naszemu opiekunowi serdecznie dziękujemy!

~ Barbara

W Peru szopki Bożonarodzeniowe spotkamy nie tylko w kościołach, ale również w domach. Dlatego z okazji nadchodzących Świąt, ks. Piotr przedstawił przed pracownikami zadanie zbudowania szopki. Zadanie dość trudne, bo talentów artystycznych wśród pracowników brak, ale nikt nie zamierzał się poddawać. W końcu w zespole można osiągnąć wszystko. Budowa szopki to bowiem tylko jeden z wielu przykładów jak działa Nasz dom.

W domu poza Księdzem pracuje i mieszka dwóch byłych wychowanków Joseph i Jahn, którzy niedawno skończyli edukację i obecnie pracują jako opiekunowie. Co ważne jest to dla nich praca tymczasowa, forma wsparcia w drodze do pełnego usamodzielnienia się. W nocy opiekę nad chłopakami przejmuje Julio, również były wychowanek. Obecność powyższych  trzech osób w domu jest bardzo istotna, rozumieją oni bowiem najlepiej sytuację chłopców i stanowią dla nich przykład. Poza nimi w domu pracują również psycholożka Karla, asystentka socjalna Desire oraz kucharka Marcela. Pracowników zatem jest łącznie tylko sześciu, dlatego, gdy potrzebne są ręce do pracy, działają wszyscy. I tak psycholożka może robić inwentarz sztućców, a asystentka socjalna szykować plakat na temat Adwentu. W domu nie ma bowiem ważniejszych i mniej ważnych. Jesteśmy bowiem jak rodzina, w której każdy jest równie ważny i bardzo potrzebny!

Finalnie szopka jest już gotowa, ale oczywiście bez pomocy chłopaków mieszkających w domu nic by się nie udało. ~Kasia Parzych

Wczoraj, w ramach naszego środowego spotkania, zebraliśmy się aby pomóc przy tworzeniu stroików świątecznych. Dochód z ich sprzedaży zostanie przeznaczony na potrzeby naszego parafialnego salezjańskiego Oratorium.

Casa Don Bosco mieści się w dzielnicy Breña w Limie. Mieszka tu 32 chłopaków w wieku od 13 do 22 lat, których los nie oszczędzał. Wielu z nich mieszkało na ulicy lub z opiekunami, którzy nie troszczyli się o nich. W Casa Don Bosco dostają drugą szansę. Chodzą do szkoły, uczą się zawodów, sprzątają, grają w piłkę, mają gdzie spać i co jeść. Tworzą rodzinę. Z pozoru nic wielkiego, ale tu w Peru to nie jest oczywistość.

Domem opiekuje się ks. Piotr, Polak od 38 lat mieszkający w Peru. Padre Pedro (jak go tu nazywają) jest zaangażowany w życie domu na 100%. Potrafi z chłopakami żartować, ale kiedy trzeba udziela im ważnych i pouczających lekcji. Bo to, co tu jest najważniejsze, to nie zapewnienie chłopakom opieki tu i teraz, ale ukształtowanie ich tak, aby poradzili sobie w dalszym życiu. ~Kasia Parzych

Dzięki naszym dwóm ostatnim zbiórkom w Luboniu oraz na Winiarach przekazaliśmy 18 000 zł na dzieło prowadzone przez Siostry Klaryski w Pariacoto (Peru).

Budowa jadłodajni i pokoi dla pielgrzymów i rekolektantów to projekt, który wspieramy już od lat. Tym bardziej ogromnie dziękujemy wszystkim, którzy włączają się w materialną jak i modlitewną pomoc!

W ramach naszego środowego spotkania SWM, odwiedziliśmy naszą parafiankę p. Elżbietę, otoczoną posługą sakramentalną przez naszego opiekuna ks. Adama.

Poznaliśmy sylwetkę jej ojca biorącego udział w Bitwie nad Bzurą i zesłanie do obozu jenieckiego dla oficerów Wojska Polskiego w Dobiegniewie.

Bitwa ta pozostaje ważnym wydarzeniem w historii naszej Ojczyzny, upamiętniającym heroizm i poświęcenie polskich żołnierzy, którzy walczyli w jej obronie narażając własne życie, pozostając do końca wiernymi patriotami.

Obejrzeliśmy zachowane pamiątki z obozu: znaczek obozowy, listy i rodzinne fotografie. Rozmawialiśmy o sytuacjach polskich rodzin, powracających po wojnie do miejsc, dla których na zawsze pozostały wyryte blizny w sercu, i które pomimo ubóstwa potrafiły scalać ludzi, we wzajemnym wspieraniu się i sąsiedzkiej pomocy. A także o niegasnącej Nadziei, oczekiwania na powroty, której doświadczyła rodzina p. Elżbiety.

Przy integracyjnym poczęstunku, porozmawialiśmy o naszej działalności w wolontariacie misyjnym, historiach naszego życia i o nas samych.

Był to owocny czas, spotkania, rozmowy, integracji - za co p. Elżbiecie pięknie dziękujemy!

~ Barbara

Miniony weekend spędziliśmy w Parafii św. Stanisława Kostki na poznańskich Winiarach. Nasi wolontariusze dzielili się świadectwem i potrzebami, które dotyczą dzieła sióstr Klarysek w Pariacoto (Peru). I to właśnie na ten cel przeprowadziliśmy zbiórkę.

Dzięki hojności parafian wspólnie udało się nam zebrać 7 160,20 zł.

Bóg zapłać!